HIer een iets minder berichtje van mij.

Een klein beetje zakt de moed in mijn schoenen. Deze week is mijn school dicht ivm een soort vakantie. Maandag terug gekomen van Diani beach. En dindag naar het project Port Reitz geweest, hier zitten kinderen met een verstandelijke en geestelijke handicap. Wel erg moeilijk om hier te zijn, en hiermee geconfronteerd te worden. Heb veel respect voor de vrijwilligers die hier werken en natuurlijk voor de alle medewerkers. Alle kinderen krijgen hier de zorg en aandacht die ze verdienen. Maar het was voor mij erg moeilijk. Ik zal dat nooit vergeten.

Afgelopen dagen heeft hier heeeeel veeel geregend. Het begint en stopt eigenlijk nooit. En dat is niet leuk op de vrije dagen. Heb zelfs al de uitspraak gedaan nog 1 dag regen en ik boek mijn ticket om. Kan dan beter met regen thuis zitten. Maar goed mijn missie in Kenia zal ik niet snel opgeven. Ook mijn kado voor de moeilijke moment is nog steeds ingepakt en zit ergens in mijn koffer.

Woensdag heb ik appeltaart gemaakt. Samen met Bettie onze huishoudster ze heeft alles vanaf stap 1 gevolgd. Gelukkig kan je alle ingredienten behalve de mix kopen in de supermarkt. Het verhaal van de aanschaf van de boter zal ik jullie later vertellen. Maar een tip vraag nooit aan een man of die boter geschikt is voor taarten want dat weten ze niet. Lange versie van het verhaal zal ik nog wel eens vertellen. Appeltaart is uitgebreid gekeurd door de Kenianen en ze vinden het heerlijk.

s avonds voor 3 andere lasagna gemaakt heeeeeerlijk hier hebben we van genoten.

Eigenlijk zou ik naar het strand gaan, maar met een regenbui heeft dat geen zin. Ik weet nu wel wat ik vergeten ben in mijn koffer te stoppen. Dat zijn regenlaarzen en een paraplu.

Vandaag mee geweest naar een andere school. En ja hoor weer de hele dag regen. Echt ik wordt er schijt ziek van. Als ik terug ga naar Kenia ga ik helpen op deze school. De mensen zijn zo vriendelijk. Net als je thuis komt in een warm huis.

Maar weeronline zegt dat het beter wordt.

Ook zo goed als bijna zeker een safari geregeld voor volgende week. Samen met Wendy zal ik 3 dagen op safari gaan en de big 5 zoeken.

En dan volgende week maandag weer naar school, en dan gaat het aftellen beginnen. Ik mis de kindjes al. Dat zal in Nederland alleen maar erger worden.

Dit was mijn blog weer, sorry voor de somberheid.

Ik probeer nog steeds iedere dag te genieten. Precies vandaag ben ik 3 weken onderweg.

Groetjes.

Suzanne